Basisinkomen / uitkering: Foute economie en onwaarheden

Thomas Colignatus

7 januari 2015

Samenvatting

Jongeren als historicus Rutger Bregman en econometrist Sjir Hoeijmakers krijgen over de basisuitkering verkeerde informatie van aandacht trekkende ouderen als Paul de Beer, Guy Standing, Marcel Canoy en van organisaties als Centraal Planbureau (CPB) en de Vereniging Basiskomen (VBI). Dit ontslaat de jongeren echter niet van de verantwoordelijkheid om kritisch te blijven denken en te zoeken naar de juiste informatie. Jongeren negeren nog de censuur van de wetenschap door de directie van het CPB sinds 1990 en het tegenhouden van bespreking door Paul de Beer in 1991 bij de Wiardi Beckman Stichting van de PvdA. Het blijft te adviseren Nederland te boycotten tot deze censuur is opgeheven. Zie http://boycottholland.wordpress.com.

Inleiding

In 2014 kreeg de basisuitkering (BU) opmerkelijk veel aandacht. Ik schrijf "uitkering", want het is geen verdiend inkomen.

Velen zien de BU als een mogelijk antwoord op de hoge werkloosheid en de vermeende onbeheersbaarheid van de verzorgingsstaat. Deze discussie heeft inderdaad een relatie met mijn advies uit 1990 tot een parlementaire enquête naar de massale werkloosheid en de rol van de voorbereiding van het economisch beleid en met name de rol van het Centraal Planbureau (CPB). Dat advies mocht echter niet besproken, doorgerekend en gepubliceerd worden, en ik zag me met machtsmisbruik ontslagen. De ambtenarenrechter stelt geen eigen onderzoek in en volgt het bevoegde gezag, met dus ook wezenlijk onbegrip voor een wetenschappelijke aanstelling bij de overheid. Sinds 2004 adviseer ik tot een boycot van Nederland tot de censuur van de wetenschap door de directie van het CPB is opgelost. Zie mijn brief aan minister Kamp, waarin ik dat advies heb herhaald nu de economische crisis sinds 2007 andermaal de juistheid van mijn analyse bevestigt. Maar het machtsmisbruik door de directie van het CPB sinds 1990 wordt nog steeds genegeerd en sommige Nederlanders vluchten liever in de illusies van de BU dan vast te houden aan respect voor wetenschap.

Aanjager van het debat in 2014 was historicus en publicist Rutger Bregman in De Correspondent en de Washington Post in december 2013. Tegenlicht TV wijdde er in september aandacht aan, en vond een voorstander in econometrist Marcel Canoy, zie ook diens verklaring in Geldzaken TV (minuut 27). Wanneer we op de discussie terugblikken dan vinden we helaas vooral foute economie en onwaarheden. Hieronder staat het juiste verhaal.

Mijn advies is te kijken naar de aanpak van de werkloosheid via afschaffing van het belastingvacuüm (BV) - zie de link voor de definitie daarvan en zie onder voor relatie tot BU. Gaarne werd ik in de gelegenheid gesteld om dat op het CPB door te rekenen, te bespreken en te publiceren. De directie van het CPB negeert het bewijsmateriaal dat de huidige economische crisis mijn analyse bevestigt, pleegt daardoor eenzijdig onderzoek, en geeft niet het wetenschappelijk verantwoord advies dat men stelt te geven.

In het verleden heb ik de Vereniging Basisinkomen (VBI) ingelicht over de argumentie t.a.v. het belastingvacuüm, zie bijvoorbeeld alhier in 1994. Men negeert het stelselmatig. Ook in april 2014 heb ik VBI geschreven, nu Ad Planken, Michiel van Hasselt, Robin Ketelaars. In plaats van dat de VBI het tegenargument prominent op hun website plaatsen en doorspelen aan de jongeren zoals Rutger Bregman of Sjir Hoeijmakers (D66), worden die jongeren als helden binnengehaald en met zoete koek op de dwaalweg gehouden. Maar ook Bregman schreef ik al in april 2013, en hij had ook beter kunnen weten.

Mensen die zo sympathiek pleiten voor "gratis geld voor iedereen" zijn helemaal niet zo aardig. Het doet denken aan mensen die hun babies besnijden vanuit een geloof uit de Steentijd en die nog geen respect voor wetenschap hebben ontwikkeld. Een geloof kun je in principe respecteren maar het is een sekte wanneer zo met argumenten wordt omgegaan. Of denk aan George W. Bush en Tony Blair die Irak binnenvielen onder de vlag dat Saddam Hussein tot Al Queda zou behoren en aantoonbaar massavernietigingswapens zou hebben: op zijn minst is het volksmisleiding, en in ieder geval toont het dat er nog heel wat mankeert aan de claims over een vrije kritische pers.

Vooralsnog lijken de meeste mensen tegen de BU te zijn. De moraal blijft (ook voor mij) dat mensen moeten werken voor hun kost. Eens in de zoveel tijd raakt het idee van de BU in een mode die het gezond verstand uitschakelt. Er is een kleine groep die met demagogische argumenten de aandacht voor een BU weet te krijgen. Die groep heeft de kenmerken van een sekte omdat tegenargumenten weggemoffeld worden. Sommige journalisten laten zich meeslepen met fraai klinkende argumenten, en verzinnen zelf de ene drogreden na de andere. Wanneer Tegenlicht TV mij een transcriptie geeft van wat ze allemaal beweren dan kan ik mijn commentaar erbij geven - en laat ze dat dan ook uitzenden, en laten ze ook uitleggen waarom ze niet reageerden op eerder informatie over de censuur door de directie van het CPB.

Ieder is vrij om politiek te kiezen voor een BU maar wees dan wel eerlijk t.a.v. de argumenten. Roken veroorzaakt kanker, wat de tabaksindustrie ook beweert. Een BU kan onaantrekkelijk zijn, wat de BU-sekte ook beweert.

Om werkloosheid en armoede aan te pakken heb je de BU niet nodig. Aanhangers van de BU willen de BU om andere redenen. Ze noemen werkloosheid en armoede als een argument voor de BU maar het is een gelegenheidsargument. Werkloosheid en armoede interesseren hen niet zo. Ze hebben geen interesse in andere manieren om werkloosheid en armoede aan te pakken. Wie werkloosheid en armoede op een andere manier kan aanpakken is bij hen niet welkom, want ontneemt hen een krachtig gelegenheidsargument.

Wie deze laatste diagnose niet gelooft zou kunnen beginnen met Hans Hulst en Auke Hulst m.m.v. ondergetekende "Werkloosheid en armoede, de oplossing die werkt", (W&A), Thela / Thesis 1998 (nog in guldens maar met meer geschiedenis), en / of Thomas Cool & Hans Hulst, "De ontketende kiezer", (DOK), Rozenberg Publishers 2003 (in euro's met minder geschiedenis maar meer aandacht voor de nadelen van werkloosheid en censuur voor onze democratie). Deze boekjes zijn inmiddels antiquarisch maar de PDFs staan online, en de tekst van DOK is integraal opgenomen in de printing-on-demand bundel "Democratie & Staathuishoudkunde" (2012).

Positief

Eerst enkele positieve punten.

(1) Sommige wetenschappers maken zich zorgen over robotisering en automatisering en de banen van de toekomst. Deze wetenschappers stellen relevante vragen en het is goed dat zij erover nadenken. De nieuwe technologie zou heel anders kunnen zijn dan die uit het verleden. Dat wil niet zeggen dat de BU het antwoord op hun vragen is, ook al willen voorstanders van de BU dat wel stellen. In het verleden heeft de arbeidsmarkt voor vele uitdagingen gestaan, en ook nu lijken er andere maatregelen nodig dan de BU. Nadenken over nationale investeringsbanken die banen scheppen is belangrijker dan mensen afkopen met een BU (en dan een leven op een minimum). Aanpak van censuur van wetenschap is ook van belang. Waar Tegenlicht TV gesproken heeft met wetenschapper Erik Brynjolfsson over de invloed van robots op onze economie heeft Tegenlicht TV hem ongetwijfeld niet verteld van de censuur van wetenschap die in Nederland plaatsvindt: dus diens reactie is ook gebaseerd op desinformatie vanuit Nederland.

(2) Ook positief is dat Evelyn Forget de resultaten van het Canadese Mincome experiment aan de vergetelheid heeft ontrukt. Het was altijd een raadsel wat de uitkomsten waren, en nu weten we er meer over. De resultaten bevestigen wat we al wisten van onze eigen verzorgingsstaat: meer zekerheid voor laagstbetaalden heeft sociaal nuttige effecten. Echter, de resultaten uit het platteland van Canada 1974-79 (zonder een Nederlandse verzorgingsstaat) kunnen niet zomaar vertaald worden naar verstedelijkt Nederland met zo'n verzorgingsstaat. Tegenlicht TV stelt die vraag naar de vertaalslag, maar doet geen poging tot beantwoording. De uitzending zelf stemt skeptischer dan Tegenlicht TV doet voorkomen. De plaats Dauphin waar dit experiment plaatsvond werd uitgekozen wegens de kleine omvang met een grote cohesie, en het vermoeden van grotere sociale controle rijst. Enkele deelnemers bekennen het als een stigma te beschouwen om geld van de overheid te krijgen (je hand ophouden) zodat ze de motivatie onderkennen om ervan af te komen. Het aloude experiment van rijkeluiskinderen die zomaar geld krijgen is vaak minder succesvol (het verhaal van opa, zoon, kleinzoon met investeren, beheren, potverteren).

(3) Al zo'n 45 jaar bestaat het inzicht dat de verzorgingsstaat op zijn grenzen stuit, en de laatste 35 jaar zien we het gevecht met de bierkaai. Minister van Financiën Frans Andriessen trad in 1980 af toen Dires van Agt en Hans Wiegel nog te losbandig waren t.a.v. de staatsschuld. Met Ronald Reagan en Margaret Thatcher vanaf 1981 ging echter het neoliberale mes erin. Het is positief dat de grenzen van de verzorgingsstaat nu breed gezien worden en dat nagedacht wordt over alternatieven. Waar het nog aan ontbreekt is het inzicht dat reeds in het verleden alternatieven zijn genoemd die echter zijn weggemoffeld. De geschiedenis wordt geschreven door de winnaars, tegenwoordig de neoliberalen, maar er zijn alternatieven die ook de BU-sekte niet wil horen. Ik verwijs naar mijn notitie uit 1990 op het Centraal Planbureau (CPB), welke echter niet intern mocht worden besproken en extern gepubliceerd. Het is in een bepaald opzicht positief (en door mij verwacht) dat er steeds meer werkloosheid en armoede ontstaat want wellicht gaan mensen zoeken naar oplossingen en krijgen zij ooit respect voor wetenschap en geven zij ooit eens ruimte aan een analyse van een CPB-medewerker die toont hoe je werkloosheid en armoede kunt aanpakken. Ik heb nog niet alles kunnen publiceren: er is tenslotte censuur. De perspectieven op een boycot van Nederland tot dit is opgelost worden steeds beter.

(4) Positief is dat enkele oud-CPB-ers wat meer in de aandacht treden of komen. Hierdoor krijgt de buitenwacht wellicht wat meer zicht op het mensenwerk dat op het CPB gepleegd wordt, in plaats van het instituut als een onaantastbaar orakel te behandelen. Ik werkte er van 1982-1991. Marcel Canoy werkte er in 1996-2005. Gerrit Zalm was geen wetenschapper maar ambtenaar bij EZ en werd geplaatst als CPB-directeur van 1989-1994. Van de CPB Lange Termijn Studie "Nederland in Drievoud 1990-2015" (1992) maakte ik in 1989 het voorbereidende "technische pad". Zalm hield mijn analyse uit 1990 over de werkloosheid van bespreking en publicatie tegen, in censuur van de wetenschap. In die Lange Termijn Studie nam Zalm een scenario op met een afbouw van de verzorgingsstaat en geleidelijke invoering van een BU, met een bevroren bestaansminimum, zodat men in 2015 op het niveau van het bestaansminimum van 1990 zou zitten. Ruud de Mooij werkte er van 1999-2008. De Mooij deed de CPB-studie "De welvaartsstaat opnieuw uitgevonden" (2006) waarin ook naar de BU werd gekeken. In Geldzaken TV noemt Canoy die studie een "ultieme variant van cijferfetisjisme". Hieronder kom ik daarop terug.

Bregman heeft onvoldoende kennis van economie

Bregman riep het idee van het BU nieuw leven in. Hier leg ik uit: laat Bregman eerst economie studeren voordat hij over economie schrijft.

Hij heeft geen ambitie een proefschrift te schrijven, vertelde hij me. Hij heeft een talent om bekende zaken nog eens in creatieve bewoordingen te beschrijven. Men kan dan begrijpen dat hij de weg van de journalistiek of opinie kiest. Maar daarmee is hij nog geen "denker", ook al noemt het programma Buitenhof TV hem zo. Me dunkt dat er normen blijven gelden. In mijn email aan hem van 21 april 2013 haal ik deze woorden van hem aan:

"Maar Van Rossems antwoord heb ik onthouden en ga ik de rest van mijn leven zo veel mogelijk toe te passen. Zijn antwoord ging als volgt: je mag wel bevlogen, stellig of zelfs emotioneel redevoeren zolang je maar niet, en dat is cruciaal, de werkelijkheid verdraait. Duidelijk taal? Ja! Paranoïde waanbeelden, leugens en manipulaties van de feiten Nee!" (Rutger Bregman, http://www.nieuwe-leiders.nu/?page_id=397, blijkbaar niet meer actieve weblink)

Ik vrees dat hij nu wel degelijk een verdraaiing geeft van de feiten en de economische analyse omtrent de BU. Mensen die zijn boek "Gratis geld voor iedereen" hebben gekocht zouden hierin een valide reden hebben hun geld terug te eisen. En overigens is hier mijn beoordeling van een boek van Van Rossem, die ook te gemakkelijk over economie schrijft.

Opmerkelijk is dat Bregman wel belangstelling heeft voor Mincome uit 1974-79, en daar met roze bril naar kijkt, maar niet voor de censuur op het CPB sinds 1990. Hieruit blijkt een selectieve blik, niet voortkomend uit historische distantie maar vanuit de opinie. Ik moet dan denken aan die andere historicus, Mark Rutte, die ideologisch bevlogen is van Margaret Thatcher, zie diens lezing en mijn commentaar, en die ook alleen interesse heeft voor de ideologie, en die geen interesse heeft voor de economische tegenargumenten. Het is een kleine steekproef, maar de conclusie lijkt wel veilig dat een opleiding geschiedenis niet voldoende hoeft te zijn om kritisch te leren denken en de beperkingen van de eigen opleiding te onderkennen.

De Vereniging Basisinkomen (VBI) in ongeloofwaardig

Ik verwees al naar mijn artikeltje uit 1994 over Olifant en Muis, dat VBI negeert, en dat ik hieronder nader zal toelichten. Op 12 april 2014 schreef ik voorzitter Ad Planken van de Vereniging Basisinkomen (VBI) en wees hem op mijn webtekst. Laat ik daaruit nu een ander tegenargument noemen, namelijk dat een BU in Nederland een aantrekkende werking kan hebben op het buitenland, door fraude of gewoon wanneer het BU hier hoger is dan elders:

"What if someone has an address in various countries and collects various national basic benefits ? You still need international checks. What with cheap housekeepers from the Philippines ?" (Op mijn weblog)

Op 5 mei antwoordde Planken: "ik heb uw artikelen doorgegeven aan onze werkgroep "Argumentatie en Onderzoek"." Er is weinig "onderzoek" nodig om alleen al bereid te zijn de tegenargumenten gewoon in de lijst te noemen. Klaarblijkelijk is men nog druk met de studie, want ik heb er niet meer van gehoord. Die studie op de tegenargumenten heeft de VBI er niet van weerhouden om afgelopen najaar toch weer de eigen drogredeneringen te laten horen. Ik ben niet geneigd VBI nog als geloofwaardig te beschouwen.

Econometrist Sjir Hoeijmakers van D66 (dat zich beter kan opheffen)

Meer recentelijk was er econometrist Sjir Hoeijmakers die de BU bij D66 opnieuw leven inblies. Als collega-econometrist verzoek ik Hoeijmakers eerst mijn pamflet "Laat D66 zich opheffen" te lezen en met mij te bespreken, voordat we de BU aansnijden, want we moeten wel de logische volgorde aanhouden.

Relevant voor Hoeijmakers is dat mijn analyse over democratie en welvaartstheorie deels is ontwikkeld op het CPB maar daar ook met censuur is getroffen: dit geldt voor al mijn werk daar vanaf 1990, niet alleen over de werkloosheid. (En voor 1990 was er weinig tijd om te publiceren onder meer door een reorganisatie en het ontwikkelen van het model Athena.) Ook op dit terrein van de democratie krijgt D66 dus gemankeerde informatie vanuit de directie van het CPB.

Omdat D66 vaak onlogisch is, wekt het ook geen verbazing dat men wel voor de EU is maar tegelijk de ogen sluit voor de aantrekkende werking van zo'n BU ook in de EU, die een uittreden kan noodzaken. Maar dit is opgelost als D66 zich opheft.

Pro memorie noteer ik het NPO 1 radiogesprek van Bas Jacobs met Bregman en Hoeijmakers, waarbij Jacobs tegen de BU adviseert omdat het maatschappelijke verspilling van gelden zou zijn - maar ik heb dat gesprek niet beluisterd. Een probleem is dat Jacobs ook zwijgt over de censuur door de directie van het CPB - en hij werkte daar in 1997-2004.

Foute economie door negeren van het belastingvacuüm (BV)

Ik was teleurgesteld door Canoy's presentatie met fouten voor Tegenlicht TV. Hoofdpunt is dat hij het belastingvacuüm over het hoofd ziet. Veel meer te spreken ben ik over het artikel door niet-econoom Michel op Sargasso. Ook de laatste houdt geen rekening met het belastingvacuüm maar in zijn artikel ligt de nadruk in ieder geval op gezond verstand.

Kosten-baten analyse (KBA) van de BU door mijn collega-economen maken standaard de volgende fout die dit artikeltje uit 1994 beschrijft. De analogie is die van Olifant en Muis die ergens lopen, en Muis die zegt: "Wat stampen we lekker, heh ?"

De Olifant staat voor het afschaffen van het belastingvacuüm (BV), en de Muis is de invoering van de BU. Voer je de BU in dan schaf je impliciet het belastingvacuüm af. Die laatste maatregel kan echter beter eerst afzonderlijk genomen worden. Collega-economen rekenen aan de BU voordelen toe welke reeds kunnen worden geboekt door het afschaffen van het belastingvacuüm - welk afschaffen gratis kan, en al veel doet aan aanpak van werkloosheid en armoede.

Een andere analogie is een trein van Amsterdam naar Parijs waarbij het deel naar Brussel gratis is. In een foute KBA (de Muis) neem je het vertrekpunt in Amsterdam, en reken je je rijk. In een goede KBA (de luisteraar die de Muis hoort opscheppen) neem je het vertrekpunt in Brussel, en kijk je alleen naar het traject van Brussel naar Parijs. Deze weblog tekst geeft de analogie in een tabel.

Foute economie door econometrist Marcel Canoy

De presentatie door Tegenlicht TV en Canoy is per saldo misleidend. Afgezien van het hoofdpunt van het negeren van het belastingvacuüm geldt deze redenering t.a.v. zijn rekenopstelling rond minuut 36:

(1) Laten we aannemen dat iedereen in Nederland al voorzien is in een redelijk niveau van bestaan. Wanneer dat niet zo is, dan dient er iets te veranderen aan de bijstandswet o.i.d. Kosten die hier bestaan kunnen niet worden toegerekend aan de overgang naar een BU. (Het gaat hier om de hoofdlijn. Volledigheidshalve noem ik nog wel de vermogenstoets voor de bijstand en de misstand t.a.v. de pensioenen. We geven huisvrouwen al AOW ook al hebben zij geen premie daarvoor betaald, en het is vreemd dan wel premie te vragen van mensen die willen gaan werken, wanneer die premie hun loonkosten te hoog maakt en betrokkenen dan werkloos. Erger is het voortijdig overlijden voor 65 jaar in zware beroepen.)

(2) Wanneer iedereen al voorzien is in een bestaansminimum, dan is een overgang naar een BU in principe kosten-neutraal. Het argument van Canoy "het kan, maar kost geld" slaat dan nergens op. Wanneer Canoy bestaande regelingen omzet naar een BU maar geld tekort komt, dan maakt hij ergens een fout - bijv. door het niveau van bestaan hoger te kiezen dan nu het geval is. (Zijn tekort ontstaat vooral door uit te gaan van individuen zodat samenlevingsvormen en kinderen voor de overheid duur worden. Je kunt ook uitgaan van een stel met een toeslag voor een individu. Alleen individuele leefvormen zouden hun tandenborstel moeten laten tellen, maar het zou een beperkte groep zijn omdat de meeste individuen denkelijk meer dan het minimum zouden verdienen en niet op de BU zijn aangewezen. Canoy is een wonderlijke "voorstander" van de BU: iemand die het tegelijkertijd onnodig onhaalbaar maakt. De werkelijke Kosten-Baten blijven zo uit beeld.)

(3) Het echte economisch probleem zijn de gedragseffecten. Een bekende gedachte is dat mensen ontmoedigd kunnen raken om te werken wanneer zij een BU krijgen. Het zijn vooral de slecht betaalde en zware banen waar mensen voor zullen gaan bedanken. Het is niet gezegd dat zulke slechte banen door de BU geheel zullen verdwijnen. Daarom is mijn suggestie daar juist regelgeving voor te hebben. De voorstanders van een BU lijken te beweren dat zulke regelgeving vanzelf overbodig wordt omdat mensen de gevaren van banen goed zullen inschatten, maar dat lijkt me te optimistisch. Ook voor redelijke banen geldt: wanneer zulke werknemers schaars worden zal hun loon stijgen, en sommigen zullen werkloos worden, of met andere woorden niet het extra inkomen kunnen verdienen dat zij willen verdienen. Deze gedragseffecten ontbreken echter in de opstelling van Canoy voor Tegenlicht TV. In studies van het CPB (boven aangehaald, uit 1992 en 2006) zijn er wel zulke gedragseffecten. Om hier zicht op te krijgen moet er wel rekening mee worden gehouden dat er fouten zitten in de modellen van het CPB waarover blijkbaar niet gepraat mag worden, zie de censuur sinds 1990 en mijn brief aan minister Kamp van 2012. De studie uit 2006 heb ik niet bekeken. Hij is gedaan door Ruud de Mooij. Ik vermoed dat er dezelfde fout zal bestaan die reeds eerder speelde bij de studie van De Mooij naar belastingen en milieu, zie "De ontketende kiezer" (DOK) (2004) pagina 124. Inmiddels werkt De Mooij bij het IMF, en wees dan ook niet verbaasd dat er ook bij het IMF fouten in de modellen kunnen zitten. Het gaat hier niet om een individuele fout van De Mooij, maar om een generieke fout in zulke modellen over belastingen en prikkels tot werken.

Voor de uitzending van Geldzaken TV gelden deze punten:

Gesprek tussen econometristen en CPB-ers onderling

Voor de goede orde memoreer ik dat ik weinig geneigd ben met (oud-) collegae van het CPB in discussie te gaan zolang ik niet ben teruggeplaatst, want ik beschouw hen als getuigen voor de sinds 1990 geadviseerde parlementaire enquête.

Zo hier en daar valt niet aan beperkte kritische opmerkingen te ontkomen, zoals bovenaangehaald commentaar op Lans Bovenberg en Ruud de Mooij over belastingen en milieu, vervolgens op de CPB-boeken over de crisis sinds 2007, de benoeming in 2013 van een nieuwe directeur Laura van Geest die andermaal een ambtenaar en geen wetenschapper is, en nu t.a.v. Canoy (oud-CPB) over de BU. Bij zulke gelegenheden schrijf ik vanuit de context van protest tegen de censuur, en ik schrijf niet over andere zaken, onder meer omdat ik tijd kwijt ben aan dat protest. Dit is een ander aspect van hoe de situatie van censuur geweld doet aan het wetenschappelijk denken en vrij deelnemen aan het maatschappelijk debat.

Het aardige van het optreden van Canoy voor Tegenlicht TV en Geldzaken TV is dat we een mens van vlees en bloed bezig zien. Zet zulke beelden naast die van oud-CPB-ers als Gerrit Zalm (ambtenaar en politicus) en Bas Jacobs (wetenschapper). Econometristen en CPB-ers zijn ook maar mensen. Er kunnen op het CPB fouten gemaakt worden. Zoals de fouten die we hierboven hebben genoemd. Ongetwijfeld maak ikzelf ook wel eens fouten. (De fouten die ik dagelijks ontdek herstel ik natuurlijk zodat u ze niet ziet.) In onderling gesprek tussen econometristen kunnen die fouten verkleind worden. Het is dus belangrijk een goed mechanisme te hebben om fouten te voorkomen en te herstellen. Het controle-systeem voor het CPB faalt. Nadat ik door de CPB-directie met machtsmisbruik was ontslagen werden visitatie-commissies ingesteld, maar die falen omdat ze negeren dat censuur en ontslag gewoon voortduren sinds 1990.

Aldus vaart de regering sinds 1990 op een gemankeerd kompas van een gebreideld gesprek tussen econometristen en CPB-ers. Hoe lang duurt het nog voordat de buitenwacht wil onderkennen dat zgn. wetenschappelijk advies van het CPB dat dan niet is ?

Guy Standing en Paul de Beer

Mijn aandacht werd vorig jaar vooral getrokken door econoom Guy Standing met zijn presentatie in Nederland ten gunste van de BU. Hier is mijn verslag van diens denkfouten. Standing gaat niet in op de tegenargumenten en blijft voor de BU pleiten, bijv. in de NRC van 29 november 2014. Mijn verzoek aan de NRC is Standing te vragen om eens naar mijn tegenargumenten te kijken of anders aan lezers te vertellen dat het een vooringenomen stuk is.

Standing was in Amsterdam in "Room for Discussion" in gesprek met econometrist Paul de Beer, inmiddels hoogleraar aan de UvA. Niet onbelangrijk: In "De ontketende kiezer" (DOK) (2004) pagina p128 is er ook een rol voor De Beer. De Beer heeft een achtergrond als voorstander van een BU en hield in 1991 informatie tegen bij de Wiardi Beckman Stichting (WBS) van de PvdA. Inmiddels heeft De Beer geleerd te zeggen dat een BU niet zal werken in Europa en adviseert hij het alleen voor ontwikkelingslanden die nog geen uitgebreide verzorgingsstaat hebben. Vaak wordt Brazilië genoemd als succesverhaal maar ze hebben daar alleen de kinderbijslag ingevoerd, dus wat moet je met die verhalen ?

In het gesprek tussen Standing en De Beer hield de laatste andermaal informatie tegen. Ik heb in najaar 2014 bij de Universiteit van Amsterdam (professor M.J. Keune, AIAS), het curatorium van De Burcht (Klara Boonstra, FNV), en de Dean van de Chaire Hoover (professor Roosens, Leuven, netwerk BIEN) een klacht wegens wetenschappelijk wangedrag door De Beer ingediend, met kopie aan VBI, en er verder niets van vernomen. Het blijft verbazen dat de integriteit van wetenschap in Nederland zo mishandeld kan worden.

Samenvattende conclusie

Er bestaat BU-sekte-gedrag met foute economie en onwaarheden. Er is ellebogenwerk waar informatie weggemoffeld wordt.

In 1990-1991 hielden Gerrit Zalm en Paul de Beer mijn analyse over werkloosheid en armoede tegen bij respectievelijk CPB en WBS / PvdA. Nadien bleken zij voorstanders van de BU. De censuur gaat sindsdien door.

Anno 2014 schrikt Guy Standing (Londen) daar niet van. Canoy (Ecorys) heeft er wellicht zijdelings van gehoord, maar verkeert als oud-medewerker van het CPB in de rol van getuige die door censuur niet over alle informatie beschikt. De Vereniging Basisinkomen blijft sinds 1994 standvastig zwijgen over het belangrijkste tegenargument dat werkloosheid en armoede reeds op andere manier fatsoenlijk aangepakt kunnen worden.

De ouderen desinformeren de jongeren Bregman en Hoeijmakers. Maar deze houden natuurlijk het geboorterecht van de eigen verantwoordelijkheid.

De verdwazing t.a.v. de BU is niet uniek want er zijn ook andere mogelijkheden tot verdwazing. Eerder schreef ik al over andere "Jonge Turken": Rens van Tilburg, David Hollanders, Thierry Baudet, Dirk Bezemer, Tim van Opijnen. Er kan een structureel probleem zijn t.a.v. het onderwijs.

Mijn advies blijft: kies voor een wereld met respect voor wetenschap en ook de voordelen daarvan. Het blijft te adviseren Nederland te boycotten tot de censuur van de wetenschap door de directie van het Centraal Planbureau is opgeheven. Zie http://boycottholland.wordpress.com.