Eerste reactie op 24 mei. Brief aan de wetenschappers. Terug naar de crisis i.h.a.

 

Immigratie-taboe-gedoe

Thomas Colignatus
26/28 mei 2012

Zelfs in deze kenniseconomie kun je nog van de ene verbazing in de andere vallen. In een uitzending van Knevel & Van den Brink zat Joost Niemöller met zijn boek Het Immigratietaboe. 10 wetenschappers over de feiten (minuut 24-39). Luister en huiver.

Is er een taboe ? Na Janmaat, Bolkestein, Marijnissen, Fortuyn, Hirshi Ali, Verdonk en Wilders ? Zou er nog werkelijk iets zijn waar we nog niet over gesproken hebben ? Van de hoogste minaret tot het diepste maagdenvlies lijkt toch zo’n beetje alles wel aan de orde te zijn geweest. Tijs van den Brink vindt dat er een taboe is wanneer het gaat om "feiten die we niet mogen weten of die een beetje onder het tapijt zijn geveegd." Nee, zegt Niemöller, zijn taboe is heel wat anders: "We praten alleen over zaken als er een oplossing voor is, er is geen oplossing, dus we praten er niet over." Dat is uitermate raar. Hier wordt een spannend klinkende titel misbruikt, klaarblijkelijk om goed te verkopen en mensen ergens in te doen geloven. 

Daarbij geldt dat er een oplossing voor overmatige migratiestromen is. Die is dat landen over de hele wereld ieder jaar welvaartsgroei kennen zodat mensen geen reden hebben te migreren, behalve een natuurlijke Wanderlust. Dit is ook de benadering van Nobelprijswinnaar Jan Tinbergen (1903-1994) en aanleiding tot de 0,7% norm voor ontwikkelingshulp. Aan het eind van het gesprek bekent Niemöller dat die oplossing niet in het boek genoemd wordt. Hij geeft zelf het voorbeeld van textielfabrieken die in Turkije zijn ontstaan die textiel naar Europe exporteren in plaats van Turken (minuut 38). Voila. Dus er is geen taboe en er is wel een oplossing, en we hebben alleen een falende overheid die de arbeidsmarkt vernaggelt en die ontwikkelingshulp geeft aan corrupte regeringen. Wat is dit voor een raar boek en rare journalist ? 

Als u goed meegeteld heeft dan zijn we nu al in drie verbazingen gevallen, zelfs zonder het boek te lezen. Verder googlen toont dat Niemöller vluchtelingen uit Lybië op Lampedusa vergelijkt met "sprinkhaanzwermen". Oei, wanneer je mensen met insecten vergelijkt dan ga je toch wel over een grens (over migratie gesproken). De volgende verrassing is dat hij daarbij verwijst naar een stukje van ... Hans Roodenburg. Roodenburg ! De regionaal econoom, inmiddels met duur pensioen, die op het Centraal Planbureau in 1986 mijn afdelingshoofd werd en die over mijn functioneren onwaarheden is gaan vertellen wat bijdroeg tot mijn onheuse ontslag in 1991, zie bijv. Censuur in de kaartenkamer (Frontaal Naakt 2006). Ik sta met de oren te klapperen.

Ik ben geen lezer van "De Dagelijkse Standaard" en wist niet dat Roodenburg daarop schrijft. Het artikeltje van hem is nog relatief netjes omdat hij spreekt over illegale immigranten en de sterke arm van de wet. Maar het is ook tendentieus want hij spreekt ook over een hond die huis en haard tegen ongenode gasten moet beschermen. De Europese economie is echter wat anders dan huis en haard, en de crisis op Lampedusa heeft een duidelijk andere oorzaak dan dat de hond gaat kwispelen bij de zoveelste "ongenode gast". Nederland maakt hier kennis met het tendentieuze taalgebruik waartoe Roodenburg al in staat bleek bij mijn onheuse ontslag. Klaarblijkelijk is er nu ook een taakverdeling waarin Roodenburg het zogenaamd netjes formuleert waarna Niemöller het nog eens vertaalt voor Henk & Ingrid. Sommige verrassingen geven een koud gevoel rond het hart.

Roodenburg snapt m.i. onvoldoende van de arbeidsmarkt maar dat was voor de directie van het CPB geen belemmering hem hoofd van dat onderzoek te maken. De problemen op de arbeidsmarkt zijn dus blijven voortduren. Hij is hoofdauteur van het CPB rapport uit 2003 over immigratie. Nu zal ik over immigratie wel meer weten dan de meeste economen maar ik heb het naar eigen oordeel niet bestudeerd dus ik stel me op dit punt altijd terughoudend op. Het lijkt me wel helder dat waar Roodenburg onvoldoende snapt van de arbeidsmarkt dat hij dan ook op het terrein van immigratie zijn beperkingen heeft. Niemöller heeft hier niet een beste adviseur.

Roodenburg werd geïnterviewd door Van de Beek in diens proefschrift van 2011: Kennis, macht en moraal: de productie van wetenschappelijke kennis over de economische effecten van migratie naar Nederland, 1960-2005. Hoezo, taboe ? Mogelijk herkauwt journalist Niemöller de aanpak van Van de Beek. Ja, die wetenschapper werd niet bij Knevel & Van de Brink uitgenodigd maar Niemöller met zijn sappige titel natuurlijk wel. Of gaat het hier om wetenschappers die hun straatje proberen schoon te vegen door de geschiedenis te herschrijven ? Zie eerder Joop Hartog, Frontaal Naakt 2011. 

Wat een gedoe !
Thomas Colignatus is econometrist en leraar wiskunde te Scheveningen. In mei heeft hij deze boeken naar een printing on demand internet-uitgever toegeleid: Democratie & Staathuishoudkunde, Een kind wil aardige en geen gemene getallen, Laat D66 zich opheffen en Zonder Professoren. Hij wenst Nederland veel leesplezier en goede verkiezingen in september toe.

PS. Wanneer Niemöller voor zijn textielfabrieken denkt aan een nieuwe neoliberale globalisering met flitskapitaal dan zijn we er natuurlijk nog niet, dan moet je aan mijn aanpak denken, maar dat is een ander verhaal en zal ook wel niet in zijn boek staan, zie Democratie & Staathuishoudkunde 2012 waarin oudere teksten gebundeld staan.

PPS. Tamelijk wonderlijk is nog deze observatie: In 1989/90 presenteerde ik dus mijn analyse hoe je de werkloosheid kunt aanpakken. Mede door de onwaarheden door Roodenburg werd deze analyse van bespreking tegengehouden en zag ik me ontslagen. In 1992 werd het verdrag van Maastricht gesloten met de euro en later ook het verdrag van Schengen. Dit had dus anders kunnen lopen wanneer bekend was geweest wat een betere manier was geweest om de werkloosheid aan te pakken. Roodenburg wijst nu op de nadelen van Maastricht, euro en Schengen, maar heeft daar wel toe bijgedragen.