Aan wiskundigen en leraren wiskunde
(internationaal maar nu in het Nederlands)

11 juli 2014
Betreft: Verzoek om goed te lezen en zich betamelijk te gedragen

Geachte wiskundigen en collegae leraren wiskunde,

Het verzoek is mijn werk met zorg te behandelen, en blijkbaar meer zorg dan gebruikelijk is. Lees goed en gedraag u betamelijk. Gebruik het meest recente werk en stel vragen voordat je tot oordelen komt. Degenen die mijn werk niet kennen maak ik attent op "Elegance with Substance" en de links vandaaruit: http://thomascool.eu/Papers/Math/Index.html

Als het goed is staan we allemaal voor goed onderwijs, gelukkige en lekker lerende leerlingen, en corrigeren we de onzin die leidt tot huilende leerlingen, die mede door het onderwijs niet kunnen rekenen en zakken door onzinnige vragen. Wanneer we daarvan uitgaan, en eerst vragen stellen voordat we oordelen, kunnen we er komen.

Iedereen moet kwaliteit leveren, en alleen met nette kritiek en antwoord ontstaat betere kwaliteit. Maar er is nog een lange weg te gaan.

Een ijkpunt is de discussie over het reken-onderwijs. In 2009 meende een commissie van de KNAW aan te kunnen geven hoe e.e.a. kon worden verbeterd. In 2013 moest Jan van de Craats de voorgestelde rekentoetsen van commentaar voorzien, zie hier. Maar KNAW, Jan van de Craats en Beter Onderwijs Nederland zijn allen deel van het probleem. N.a.v. de thema-bijeenkomst op de KNAW van 30 juni 2014 over het rekenen concludeer ik dat wiskundeland zich collectief misdraagt, zie mijn verslag van die bijeenkomst en brief aan KNAW-LOWI van 8 juli 2014.

Mijn diagnose is dat wiskundeland integraal faalt t.a.v. fundamentele eisen van kwaliteit. Er is een onderscheid tussen "wiskundigen" en "leraren wiskunde". Wiskunde is abstractie. Wiskundigen worden opgeleid tot abstractie. Leraren wiskunde hebben wiskundige kennis maar worden opgeleid voor empirie: het geven van onderwijs. Helaas gaat het fout wanneer wiskundigen die zijn opgeleid voor abstractie plots voor de klas komen met werkelijk bestaande leerlingen: dan blijkt, dat de opleiding tot leraar wiskunde zelden ongedaan kan maken wat daarvoor al is fout gegaan in de opleiding tot abstractie.

Klaarblijkelijk kunnen wiskundigen die diagnose van wereldvreemd lesgeven maar moeilijk begrijpen of accepteren, en ontstaat er snel misrepresentatie en ook laster. Bij "bespreking" van mijn boek "Elegance with Substance" begon Ger Limpens te spreken over "zonderling" en "Don Quichote". Bij "bespreking" van mijn boek "Conquest of the Plane" begon Jeroen Spandaw zaken verkeerd voor te stellen en helemaal te lasteren. Gelukkig waren er Richard Gill en Christiaan Boudri die vonden dat je toch met open geest moest lezen. Recentelijk heeft Erik Korthof tijd aan mijn werk besteed. Mijn indruk is dat Korthof een vijandsbeeld heeft opgebouwd. Mijn reactie op deze concrete kwestie plaats ik in de Bijlage.

Wanneer men op mijn website, en in mijn artikelen en boeken over wiskunde en onderwijs in wiskunde, teksten over personen en hun wangedrag ziet, dan is dat alleen in het geval wanneer zij zich inderdaad wangedragen, en schrijf ik daarover met het verzoek aan hen om het fatsoen te herstellen. Inmiddels heb ik zo vaak dit protest moeten laten horen dat menigeen dit misschien niet kunnen geloven, maar dan stel ik voor dit na te gaan, en mij ook van deze laster, alsof dat niet het geval is, te zuiveren.

Volledigheidshalve verwijs ik naar discussies over gedragscodes of beroepscodes, niet alleen voor bankiers en accountants, maar ook voor journalisten, economen en wiskundigen. Wellicht is de juridificering in Amerika te ver doorgeschoten, maar het is ook een eigenschap van economische vooruitgang dat zaken complexer en specialistischer worden. In het algemeen wijs ik ook op het voorstel van Lucas Kroondijk tot een parlementair onderzoek naar de rol van laster in de Nederlandse samenleving, na aanleiding van de affaires rond Willem Frederik Hermans en Pim Fortuyn.

Het lijkt me nuttig om ten principale het verzoek te doen om meer zorgvuldigheid te betrachten dan menigeen misschien denkt dat nodig is.

Met vriendelijke groet,

Thomas Cool / Thomas Colignatus
Econometrist (Groningen 1982) en leraar wiskunde (Leiden 2008)
Scheveningen
http://thomascool.eu

Bijlage: Misrepresentatie en laster door gepensioneerd leraar wiskunde E.S. Korthof

Ik heb deze (nu ietwat geredigeerde) tekst en verzoek tot correctie aan Erik Korthof voorgelegd. Hij is niet op het verzoek ingegaan en derhalve neem ik deze bijlage op, in protest tegen diens misrepresentatie en laster.

De Nederlandse Vereniging van Wiskundeleraren (NVvW) heeft een website met forumpagina. Onder de kopjes "Pi, Tau, Archi" en de "KNAW thema-bijeenkomst" over het rekenen zijn er teksten van Erik Korfhof. Mijn indruk is dat hij een vijandsbeeld heeft opgebouwd. Dat zie ik bevestigd via zijn verwijzing naar zijn website. Korthof zegt dat hij vrij is op zijn website. Dat is in theorie zo. Of je die vrijheid moet benutten is een tweede. De website van de NVvW is gemonitored. Dat omzeilt hij door vanuit dit forum een link te leggen naar zijn website waar hij begint te lasteren. Doe zoiets s.v.p. niet.

Een blik op wat Korthof allemaal schrijft ontneemt me de lust om te kijken naar wat hij inhoudelijk nog te melden heeft over mijn werk.

Ik verklaar ten principale dat Erik Korthof's teksten over mijn werk van geen waarde voor de discussie zijn omdat zij voortkomen uit aantoonbare kwade trouw.

Je kunt met zo'n lasterlijke instelling discussieren tot je een ons weegt. Ik wil Korthof dit advies geven: Wanneer je werkelijk een bijdrage aan de didactiek van wiskunde wilt geven, overweeg dan het volgende:

(i) Verwijder al die insinuaties van je weblog en concentreer je op de zakelijke punten
(ii) Gebruik de meest recente teksten
(iii) Zolang je daar niet aan toekomt: verwijder alles
(iv) Ga uit van het positieve advies van Richard Gill en Christiaan Boudri om met een open geest te lezen
(v) Richt je met name op mijn kritiek op Jeroen Spandaw, die ik puntsgewijs heb gegeven
(vi) Wanneer je een concept-tekst hebt waarin je misrepresentatie en laster niet kunt bedwingen, heb dan het fatsoen om me de concept-tekst te laten lezen.

Voor degenen die laster nader willen analyseren geef ik nog deze voorbeelden t.a.v. deze serie teksten van Korthof uit 2013. Het begint natuurlijk al met "ene Thomas Cool" maar iets ingewikkelder zijn:

(a) Terwijl wiskunde en didactiek van wiskunde internationaal spelen, zodat het logisch is om Engels te gebruiken, maakt Korthof er een nummertje van, dat ik neerbuigend en lasterlijk vind: "Een aantal van de publicaties die zijn verzoek tot een parlementaire enquête moeten ondersteunen zijn in het Engels gesteld, kennelijk erop gericht niet alleen de vaderlandse wiskunde en derzelver onderwijs drastisch te hervormen, maar dat streven wereldwijd plaats te doen vinden." (27 mei 2013) Vanzelfsprekend wil ik een probleem dat wereldwijd speelt ook wereldwijd aanpakken. Maar de lezer kan proeven dat Korthof dit aanmatigend vindt. Hij is vrij om dat te vinden. Toch zeg ik: Laat af, Satan. Het is een puur waarde-oordeel of iets wel of niets aanmatigend is, en het is een aantoonbaar empirische waarneming dat wiskunde internationaal bestaat. Vroeger hadden we Latijn, nu Engels. Het is oncollegiaal om een andere leraar wiskunde wegens zulke absoluut niet ter zake zijnde punten onderuit te schoffelen.

(b) Ook op 27 mei 2013: "Ik heb geprobeerd om daar het één en ander van te lezen. Maar dat viel niet mee. Thomas is, volgens eigen zeggen, geen wiskundige en de wiskundigen die hij op de korrel neemt zijn volgens hem zodanig door hun opleiding geconditioneerd dat het moeilijk communiceren blijkt. Zij komen niet los van hun traditionele denken. Toch wil Thomas Cool hen op wiskundige wijze laten zien wat er niet klopt. Het probleem daarbij lijkt te zijn dat hij hun taal niet spreekt en zij niet die van hem. Uit alle discussies en controverses die hieruit voortvloeien blijkt het elkaar niet verstaan dan ook duidelijk, wat geldt voor beide partijen!"

Op mijn verzoek heeft Korthof gecorrigeerd dat ik bevoegd eerstegraads docent wiskunde ben. Als student econometrie volgde ik colleges samen met studenten wis- en natuurkunde. Korthof's stelling dat ik niet zou begrijpen waar wiskundigen het over hebben (met name nu t.a.v. het onderwijs voor de middelbare school !) is onwaar. Het is laster.

Ik heb elders in de Brief aan KNAW-LOWI 8 juli 2014 beschreven dat er t.a.v. wiskunde en het onderwijs in wiskunde een taalkundig moeizame relatie bestaat. Onderwijs in vak X vereist kennis van vak X, maar bij X = wiskunde ontstaat spanning door het verschil tussen abstractie en empirie. Korthof is zich daar niet van bewust, of hij maakt er bewust gebruik van om een collega onderuit te schoffelen.

ZIjn beschrijving ook: "... wiskundigen die hij op de korrel neemt ..." Deze woordkeus suggereert dat ik een geweer pak, aanleg, en met plezier wiskundigen aanschiet alsof het duiven en konijnen zijn. Alsof ik niet inhoudelijk kijk naar het onderwijs in wiskunde maar dat ik alleen maar uit ben op de jacht, het bloed, het stuiptrekken, het smakelijk happen in warm bloedend vlees. Ik vind dit laag en schofterig. Ik constateer een elementair feit dat wiskundigen worden opgeleid tot abstractie. Dat is het doel van hun opleiding ! Maar onderwijs is empirie. Wat is er mis met het constateren van feiten ? Waarom moet dat plots "op de korrel nemen" heten ?

Het is ook een verkeerde voorstelling van zaken dat ik de taal van de wiskunde niet zou spreken. Als econometrist ben ik wel toegepast wiskundige en als leraar wiskunde beperk ik me gaarne tot de schoolwiskunde. Voor mijn voorstellen tot innovatie is het nieuw, en daar moeten anderen dan aan wennen. Maar ik zou de voorstellen niet doen als het niet te volgen zou zijn.

(c) Erik Korthof's bronverwijzing is naar "Conquest of the Plane" 2011 in het Engels en een vroeg opstel in het Nederlands uit 2008. Zijn bespreking op zijn website is vooral in het Nederlands. Mijn indruk is dat hij vooral naar dat vroege opstel heeft gekeken. Mijn gedachten zijn wel ge-evolueerd. Bijv. is dat opstel geredigeerd opgenomen in het Nederlandstalige "Een kind wil aardige en geen gemene getallen" (2012). Ik erken dat het voor een lezer wat verwarrend kan zijn dat er ook oudere teksten op mijn website blijven staan, maar ik hoop toch dat lezers de sjoege hebben om vooral naar de laatste versies te kijken en de eerste te beschouwen al verslaggeving van het proces. Ik vind het niet alleen fijn om te zeggen dat ik zaken al vroeg zag maar ook dat ik fouten heb gecorrigeerd, ook fouten die ik zelf heb ontdekt, want de lasteraars willen nogal eens zeggen dat ik niet open sta voor kritiek.

(d) Ik zag dat mijn tekstje in Euclides over Pi, Tau en Archi en mijn discussie-item over de KNAW thema-bijeenkomst door Korthof werd becommentarieerd. Dit suggeert dat hij het als zijn bijzondere taak ziet om het vijandsbeeld ook op andere punten te uiten. Hier blijkt hij een generator van allerlei drogredenen en verdraaiingen. Tot mijn genoegen kan ik toegeven dat ik "diagonaal" schreef waar ik "diameter" had moeten schrijven, dus dat punt heeft hij binnen, maar voor de rest kan niemand er wat mee. (Ik kan nu een uitleg geven waarom ik van een diagonaal sprak, maar dat voert te ver.)