NVvW: een ernstig zieke vereniging

Thomas Colignatus
24 juni 2012, korte toevoeging 2016

In brief 1 bied ik EKWAEGGG aan Euclides aan. Ik zeg erbij dat het een poging tot communicatie is. En dat ik advies geef me de concept-bespreking ter inzage aan te bieden opdat ik suggesties kan doen. De recensent doet natuurlijk de recensie.

In brief 2 ontvang ik het boek terug. De naam van de redacteur maak ik grijs maar de namen van Ger Limpens en Jeroen Spandaw mogen blijven staan want hun laakbare "recensies" van EwS resp. COTP staan nog steeds ongecorrigeerd en open en bloot in Euclides. 

De redactie maakt de volgende denkfouten:

  1. Limpens en Spandaw mogen wel kritiek op mij hebben, en zelfs op de man spelen, maar ik mag geen kritiek hebben op het laakbare werk dat zij hebben afgeleverd. Geen van beiden heeft bijv. uitgelegd wat mijn voorstel is voor een nieuwe aanpak van de afgeleide, zodat deze uitleg nog niet in de kolommen van Euclides heeft gestaan, terwijl dat zeker vanaf 2009 (drie jaar geleden) had gekund. Spandaw legt niet uit wat de nieuwe aanpak is maar begint te schelden dat die niet deugt. Vergelijk zijn "bespreking" eens met die door Richard Gill, die wel uitlegt wat ik voorstel. Euclides hanteert blijkbaar het principe: wij mogen wel kritiek hebben en op de man spelen, en wanneer je dit niet accepteert dan doen we geen zaken met je.
  2. Van Spandaw wordt gezegd dat hij naar "eer en geweten" heeft gehandeld. Is de implicatie dat dit bij mij niet het geval is ? En wanneer ik aangeef dat hij dan blijkbaar een hork is, omdat dit "eer en geweten" blijkbaar toestaat dat hij gaat lasteren, en dat hij iemand niet de kans geeft vooraf te lezen, dan mag ik dat blijkbaar niet zeggen ?
  3. Men ziet niet dat ik een kans geef tot inkeer te komen.
  4. Dat ik dringend adviseer tot lezing vooraf is geen dwingende voorwaarde. Wanneer een recensent dat risico van fouten neemt dan kan ik dat achteraf laten horen.
  5. Wat is er precies "verstandig" aan het terugsturen van het boek en het afwijzen van een bespreking ? Mogen lezers van Euclides niet weten van het bestaan van het boek en de mooie gedachten en wiskunde daarin, en van de geschetste weg naar geestelijke gezondheid ?
  6. Het verkrachte meisje heeft het zelf veroorzaakt. Dat ze protesteert bewijst dat ze een beurt verdient.
  7. Addendum 2016: De redactie in 2012 vergeet dat de redactie in 2011 erkende dat er toch wat mankeerde aan de "bespreking" door Limpens in 2010. De redactie heeft in 2016 nog altijd niet begrepen dat je moet ophouden met schelden en lasteren, zie de kritiekloze herpublicatie van Jan Hogendijk's verwijzing naar Don Quichot.
Kortom, een ernstig zieke vereniging.



Aan (.... redactie Eucllides ...)

7 juni 2012
Betreft: aanbieding recensie-exemplaar
 
 

Geachte heer (...),

Gaarne bied ik bijgaand boek "Een kind wil aardige en geen gemene getallen" aan ter recensie.

Digitale informatie over het boek zoals het persbericht is hier te vinden:

http://thomascool.eu/Papers/AardigeGetallen/Index.html

Een kleine opmerking: ik beschouw de NVvW als een ernstig zieke vereniging. Twee eerdere boeken van me zijn besproken zonder dat ik vooraf de concepten kreeg te zien met de mogelijkheid van suggesties tot verbetering. Na ampele overweging wil ik het ook voor dit boek maar proberen, wellicht komen redactie en vereniging tot inkeer. Onderwijs in wiskunde is een precaire zaak. In een klas behoor je een rustige sfeer te scheppen zodanig dat kinderen niet zijn afgeleid en onbevooroordeeld naar de stof kunnen kijken. Je opent de les niet met schelden en tieren. Op dezelfde wijze verwacht je van een recensie dat die lezers invoert in de bedoelingen en mogelijkheden van een boek, en niet dat alle vooroordelen worden aangewakkerd zodat mogelijke lezers het boek niet meer zonder vooroordelen kunnen lezen. Wellicht moet een boek zo goed zijn dat een recensent niet wordt verleid om te gaan schelden en tieren maar helaas geldt nu dat, hoe goed het boek ook is, in deze materie zijn wiskundigen met een lampje te zoeken die hier het hoofd koel houden. Ook al behoort men een eindoordeel te respecteren, er zijn ook grenzen hoe ver je kunt gaan, zoals laster. Ik wens u bij het recenseren dus veel wijsheid toe, en advies nogmaals heel dringend mij een concept voorafgaand ter inzage te geven.

Met vriendelijke groet,

Thomas Cool / Thomas Colignatus