Enkele
aanvullende observaties t.a.v. het NSF en de censuur op het NSF
Thomas Colignatus, 4 december 2004
Elders staat de briefwisseling.
Enkele aanvullende observaties zijn:
-
Het Nederlands Sociaal Forum stelt "Een andere wereld is
mogelijk". Dit werd op het NSF ook letterlijk gesteld door Sylvia Borren
(Novib). Maar dit is vooralsnog een politieke leuze en meer niet. Daarmee
is het voor grote delen van de maatschappij volstrekt ongeloofwaardig.
In het standaard economische model dat vrijwel alle serieuze economen accepteren
ontkomt Sylvia niet aan Robin Hood gedrag, d.w.z. belasting op de rijken
voor de armen. Het NSF staat hier op een doodlopende weg. Je kunt een beetje
proberen om mensen te bewegen om hun preferenties te veranderen maar het
is een trage en moeizame weg terwijl je juist veel tegenwerking krijgt
vanuit de standaard economische analyses.
Echter, ik heb juist een analyse ontwikkeld die laat
zien dat het allemaal iets anders ligt. Bij bestaande politieke preferenties
zou de wereld reeds anders kunnen. Het probleem is niet politiek maar een
van kennis en inzicht. Zoiets als Keynes in 1936 een ander paradigma formuleerde
voor het heersende denken uit die tijd. Mijn analyse is goed doordacht
en zal het nieuwe standaard model worden, wanneer het maar de kans krijgt.
Ik ben een bescheiden persoon en zeg dit in alle nuchterheid en onbevangenheid.
Bedenk s.v.p. dat het helemaal niet zo verwonderlijk hoeft te zijn dat
er op het CPB iets slims wordt verzonnen. Mijn analyse wordt echter van
bespreking tegengehouden. Gezien het belang van de zaak en de stilstand
van 15 jaar adviseer
ik tot een boycot van Nederland totdat de censuur is opgeheven.
Er is dus een groot onderscheid tussen mijn wetenschappelijke
opstelling en de opstelling van het NSF van politiek en maatschappelijke
actie (overigens niet te zien als partijpolitiek).
-
De meeste mensen (zoals klaarblijkelijk ook Mirjam de Rijk)
menen dat censuur in Nederland niet kan voorkomen. Zo sta ik te kijk als
een raar persoon. En gaat men mij als raar persoon behandelen dan ben ik
natuurlijk ontdaan (en wanneer ik dit toon gaan mensen denken dat ik wel
terecht ontslagen zal zijn). Ik vraag gaarne begrip voor deze sociale dynamiek.
Ik zoek ook al 15 jaar naar woordvoerders die actief de censuur aan de
kaak stellen zodat ik dit als slachtoffer niet zelf hoef te doen: want
wanneer je het zelf doet, dan zien mensen je toch weer als belanghebbende.
Vooralsnog moet ik het echter allemaal zelf doen.
-
Voorzover mensen bij het NSF van linkse signatuur zijn (veel
SP en GroenLinks en "jonge socialisten") begrijp ik niet waarom ze Gerrit
Zalm (VVD) willen beschermen die destijds als directeur CPB de censuur
begon. Ik ben wetenschapper en wil deze partijpolitieke kaart niet spelen,
maar wel graag begrijpen. Het is natuurlijk heel nobel om boven de partijen
te staan – maar laat dat geen valkuil zijn om de ogen voor machtsmisbruik
te sluiten. Ook VVD-ers zouden zich rekenschap mogen geven van het feit
dat ik de minister van EZ destijds moest verzoeken om Zalm als directeur
CPB te schorsen totdat de kwestie van de censuur was opgelost. Het is verder
overigens geen persoonlijke issue – wij groeten elkaar vriendelijk op reunies
van het CPB. Ik zou hopen dat mensen begrijpen dat een probleem met de
Trias Politica niet is te reduceren tot een persoonlijke kwestie.
-
Ik heb geen contact met economen en wetenschappers van de
organisaties van het NSF ook al heb ik daar regelmatig om gevraagd. Ik
hoop dat de stagnatie hier doorbroken kan worden.
-
Bijvoorbeeld heeft de Koninklijke Vereniging voor Staathuishoudkunde
(KVS) dit jaar haar Preadviezen gewijd aan de Lissabon strategie. Er
is een discussie op 10 december 2004. Maar, daar sta ik dan weer geheel
alleen - en het gevaar is weer dat ik gezien wordt als belanghebbende en
dat men mij niet behandelt als een fatsoenlijk en onbevangen wetenschapper.
-
Bijvoorbeeld ben ik niet overtuigd door wat ik van Joseph
Stiglitz gezien heb. Twaalf jaar geleden heb ik ook nog wel werk van me
naar hem toegezonden, maar geen reactie ontvangen. Wellicht kan het NSF
via zijn internationale contacten zorgen dat hij mijn boek DRGTPE
wil bekijken en met me bespreken ?
-
Ik vind het erg lastig om me in de denkwereld van de activisten
van het NSF te verplaatsen. Als wetenschapper betekent "actie" voor me
het bestuderen van het probleem en het zoeken naar de oplossing en het
bekendmaken daarvan. Bijvoorbeeld weten NSF-ers al sinds april 2004 van
het boekje "De ontketende
kiezer" en voorzover ik weet hebben zij nog steeds geen recensie op
het web geplaatst: waarom in vredesnaam niet ? Het was ook zeer onverstandig
om op het NSF geen workshop over mijn advies
tot een boycot van Nederland toe te staan. Enfin.
-
Een suggestie voor het NSF zou zijn om te zorgen dat alle
stukken betreffende de censuur van de wetenschap door de directie van het
CPB op een DVD komen. Er zijn tegenwoordig machines die heel snel een papieren
nota naar PDF kunnen omzetten. Van belang is natuurlijk dat het geheel
ook ontsloten wordt met inhoudsopgaven en samenvattingen. Een hele klus.
Van belang is natuurlijk ook de discussie over auteursrechten.
-
Sommigen die de brief aan het bestuur van Stichting Natuur
en Milieu zagen en die niet bij het seminar waren, merken op:
"(….) noch ik waren getuige(n bij) het bewuste seminar
en kunnen derhalve hierin geen mening hebben. Jouw lezing wordt ondertussen
wel tegengesproken door organisatoren van het bewuste seminar. We twijfelen
daarom wel aan de objectiviteit van jouw lezing, maar matigen ons nochthans
geen oordeel aan. En liever laten we het daarbij."
Hierop antwoordde ik:
Wat getuigen waarnemen is een onderwerp apart. Wat zou
mogen overtuigen is het blote feit dat het onderwerp van de censuur door
de directie van het CPB niet door Mirjam behandeld werd - en dat ik niet
meer mocht spreken toen ik daarop wees.
-
Ik kan wijzen op de parallel tussen wat Mirjam de Rijk deed
en wat het afdelingshoofd van de afdeling Maatschappelijke Gezondheidszorg
(MGZ) op het Erasmus MC deed en dat tot mijn recentelijke
ontslag bij het Erasmus MC leidde: toen ik wees op de gevolgen van
de censuur mocht ik daar niet over praten. Het zou onjuist voor me zijn
om De Rijk anders te behandelen dan dit afdelingshoofd: in beide gevallen
constateer ik dat hun reactie onjuist is en vraag ik om onderzoek van de
kwestie. Bij het afdelingshoofd is het een wetenschaps-interne inbreuk
op de wetenschappelijke integriteit die toetsbaar is voor het reglement
Landelijk Orgaan Wetenschappelijke Integriteit (LOWI) van de Koninklijke
Akademie van Wetenschappern (KNAW) – en bij De Rijk is het een mishandeling
van een wetenschapper door een maatschappelijke organisatie.
-
Iemand uit de kennissenkring schrijft t.a.v. de brief aan
het bestuur SNM:
"Ik ben daar erg van geschrokken. Zó kende ik
je niet. Zo gelijkhebberig, zo rancuneus, zo vals bij die opmerkingen (‘speelt
bij mij geen rol …") op de laatste bladzijde. (…) Ik schrok van de toon,
de sfeer, etcetera, zo hoog van de toren, bijna ongemanierd."
Gelukkig heb ik kennissen met een fijn ontwikkeld gevoel
voor fatsoen die me scherp houden. Mijn antwoord was:
-
Wanneer ik ooit de kans krijg om de SNM brief voor te lezen
zoals ik spreek, dan zal de klank anders zijn dan je nu denkt.
-
En ik méén het dat die andere punten
voor mij geen rol spelen. Je vond het ‘vals’ omdat ik de punten toch noem:
maar weglaten werkt niet want ik moet vermijden dat mensen gaan toeschrijven
en interpreteren.
-
Vanzelfsprekend, de brief had zo geschreven moeten zijn dat
jij niet zo’n indruk had mogen krijgen. Denkelijk ben ik dan teveel de
"economisch ingenieur" en te weinig een diplomaat. Ik zou graag contact
met de Rijks Voorlichtings Dienst wensen om dit soort communicatie voor
me te regelen!
-
Wat ook aan de toon bijdraagt is het gegeven dat ik iets
van het bestuur SNM vraag.
-
Ik had ook een brief kunnen schrijven dat ik een probleem
had en dat ik om een gesprek verzoek – en pas in het gesprek kunnen opperen
wat een goede oplossingsmethode zou zijn.
-
Maar de ervaring leert dat zoiets pure tijdverspilling is.
Ik protesteer al vijftien jaar tegen de censuur van de wetenschap door
de directie van het CPB, vrijwel iedereen in Nederland doet alsof er geen
censuur bij het CPB kan bestaan, en ik adviseer tot een boycot van Nederland
tot de kwestie is opgelost.
-
Nee, mijn brief legt netjes uit dat wanneer een olifant door
de porseleinkast gaat, dat er dan scherven zijn, en hoe ze gelijmd kunnen
worden. Ik geef het logisch calcuul. Meer kan ik niet doen. Of wel ?
-
Iemand anders schreef:
"Was jij er op persoonlijke titel? Zo ja, dan is het
vreemd dat je je reiskosten vergoedt wilt hebben."
Mijn antwoord was:
Dat is symbolisch. Wanneer het porselein gebroken is,
dan mag men aan de olifant vragen om de schade te vergoeden.
Misschien is dat niet zo’n goed antwoord. Tenslotte kan
men ook mij als een olifant typeren die de sociale vrede op het NSF verstoorde.
Hm. Nou ja, ik wérd in de gelegenheid gesteld een vraag te stellen
en het is dan gebruik dat die vraag besproken wordt. Maar dat laatste mocht
niet. Dan ben ik toch met valse voorwendselen naar Amsterdam gelokt, en
daar pas ik voor. Graag het geld terug, dan heb ik weer middelen om weer
een reis naar Amsterdam te maken wanneer de vrijheid van meningsuiting
daar hersteld is.
-
Het NSF meldt: Nu het NSF is afgelopen willen we graag van
iedereen weten hoe ze terugkijken op het NSF. Wat vond je ervan, wat kon
beter, heeft het nut gehad? We willen iedereen die mee wil praten uitnodigen
voor de plenaire evaluatie op 20 december in Cafe the Florin in Utrecht,
Nobelstraat 2-4 om 19.30. Routebeschrijving op www.florinutrecht.nl.
Ik zag graag waarborgen dat mijn klacht ook daar op nette
wijze geëvalueerd zal kunnen worden.
De kwestie is nog niet genoemd in de nieuwsbrief van de
NSF – misschien zou dat een begin zijn.