Om op het netvlies te houden


U zult op deze pagina's veel kunnen lezen, en u zult de indruk krijgen: 

"Hij vindt dit, hij vindt dat, ...
Dat mag hij. Maar wie is hij helemaal, dat hij denkt, dat het dan ook moet gebeuren ?
Nee, ik begin te begrijpen dat de directie van het Centraal Planbureau geen andere weg zag dan ontslag."
Begrijpt u mij dan goed: 
In de grond van de zaak wil ik slechts teruggeplaatst worden
in mijn oorspronkelijke functie op het Centraal Planbureau.
Mijn analyse t.a.v. de mogelijke aanpak van de werkloosheid en de verstarring in de beleidsvoorbereiding zou ik gaarne als wetenschappelijk medewerker van het CPB ter discussie voorleggen aan de collega's, en na die interne discussie publiceren. 

Echter, die discussie is tegengehouden, en ik ben met machtsmisbruik ontslagen. Dat ontslag is ongedaan te maken, en als wetenschapper moet ik de functie kunnen uitoefenen. Dat, en dat slechts, is wat ik wil. 

Maar de breidel en het machtsmisbruik zijn een feit. Gegeven dat feit moet ik veel meer doen dan ik anders zou doen. 

Wanneer u dat op het netvlies houdt, dan zijn we op dezelfde golflengte. 


Wanneer u vervolgens denkt dat het verstandiger zou zijn om "al deze energie te besteden aan nuttiger zaken", zoals het werken aan de werkloosheidsanalyse en het publiceren daarover, dan moet ik u denkelijk uit de droom helpen: 

  • Uw methode werkt niet, zoals reeds is gebleken:
    • Collega's van het Centraal Planbureau hebben al in Economisch Statistische Berichten gepubliceerd over de zinvolle aanpak: Marein van Schaaijk in 1983 en Anton Bakhoven in 1988. Zonder de adequate reactie van de omgeving.
    • Beiden werken niet meer bij het CPB. Hun vertrek is van een andere soort dan die van mij, zoals ook bekend is uit de "Voice, exit and loyalty" literatuur.
    • Een collega heeft me medegedeeld ook met 'intimidatie geconfronteerd te zijn geweest'. (Dit was een vertrouwelijk gesprek)
    • Parallel aan uw protest doe ik al wat u vraagt, zie bijv. deze presentatie van me voor een wetenschappelijk congres uit 1995. Men reageert gewoon niet. Deels ook begrijpelijk, want men zal verwachten dat het CPB het wel oppakt wanneer de analyse interessant genoeg is. 
    • Mijn paper uit 1990 dat door de directie van discussie wordt tegengehouden is hier. Waarom zou het niet besproken mogen worden ?
    • Er zijn dankzij mijn protest stukken boven water gekomen, waarin blijkt dat het Ministerie van Economische Zaken verkeerd is omgegaan met de analyse van Bakhoven. Zie het boek van Hans en Auke Hulst. Ik vermoed dat er nog wel meer te vinden is.

    •  
  • Mijn analyse is juist dat er een fout in de structuur zit. Ik heb hier wiskundig-economische stellingen met bewijzen.

  •  
  • Wanneer u bovengenoemd advies geeft, miskent u toch een beetje mijn morele integriteit, intelligentie en realisme. U miskent de feiten en de wetenschappelijke constateringen. U geeft uw vertrouwen aan degenen die u misleiden. Wilt u dat echt ?

En ik probeer een voorbeeld te nemen aan Jan Tinbergen en Hans van den Doel.