Juridische mogelijkheden

 

Er staan de burger verschillende wegen open om ook via juridische procedures meer informatie boven water te halen, en om mogelijk doorbraken te bewerkstelligen. Het gaat hier dan om civielrechtelijke procedures, waarbij de overheid wordt aangesproken op rechtmatigheid e.d.

Het gaat hier om mogelijkheden die minder op mijn weg liggen, om begrijpelijke redenen, maar die heel nuttig door anderen gedaan kunnen worden:

  1. Zo heeft de rechter vastgesteld dat ik met machtsmisbruik uit mijn functie ben geplaatst.

  2. Dat betekent dat de CPB-studie Nederland in drievoud, waaraan ik meewerkte, geproduceerd is terwijl een van de medewerkers oneigenlijk uit het team is verwijderd, en die ook niet de gelegenheid kreeg een afwijkend standpunt in de studie te plaatsen. Een medewerker bovendien die laat zien dat er grote manco's aan de studie zijn, en die aangeeft dat er in wezen sprake is van een cover up.
    In Amerika worden auto's met gemankeerde onderdelen teruggeroepen, en er worden schadevergoedingen uitgekeerd. Burgers kunnen dat nu ook vragen.
    (Merk wel op dat het bureau de Igor Ansoff prijs voor de studie kreeg, en dat er veel beleid op is gebaseerd !)
     
  3. De directie van het CPB stelt in een publieksbrochure dat het CPB een onafhankelijke wetenschappelijke instelling is, terwijl de wet anders luidt. Men kan de overheid aanspreken op misleiding.

  4. Zoals men kan lezen in het verslag van de NVMC spreekt men de CPB-directie aan op de schijn van 'rechter in eigen zaak' te zijn geweest. Een bespreking van een artikel is tegengehouden, welk artikel mogelijk kritiek uitoefende op de beoordelaars. 
    Dit verslag is voorgelegd aan de Centrale Raad van Beroep. Echter, de Centrale Raad meende dat deze beoordelaars toch hoogleraren waren en aldus e.e.a. beter dan de auteur konden beoordelen. 
    Afgezien van enkele andere bedenkingen (Noot), is de formele reactie dat de leden van de directie in hun functie geen hoogleraar zijn, maar gewone ambtenaren. Zij hebben daarnaast een deeltijd aanstelling bij universiteiten.
    Hiermee is het 'rechter in eigen zaak' zijn extra helder: Zalm, Den Hartog en Don vragen advies aan bij externe hoogleraren, die, toevallig, Zalm, Den Hartog en Don heten ......
    De Koninklijke Academie van Wetenschappen heeft een reglement t.a.v. de wetenschappelijke integriteit. Hoogleraren aan Nederlandse universiteiten zijn daaraan gehouden. Aldus kan men de universiteiten aanspreken op deze daden van  de leden van de CPB-directie, in hun hoedanigheden van hoogleraren van die universiteiten.

  5. Men kan alle stukken uit deze zaak op CD-ROM zetten, en mogelijk meer via de medewerking van de ministeries of via een beroep op de Wet Openbaarheid van Bestuur (WOB).

  6. Er is niet alleen de kwestie van de werkgelegenheid. Ik spreek steeds over de werkgelegenheid, omdat ik daar een verhaal heb dat ik kan verdedigen. Maar misschien zijn er deskundigen op andere terreinen die ook wel vraagtekens hebben t.a.v. het CPB. Zo is er discussie geweest over de Betuwelijn, om maar wat te noemen.

  7. Men kan ook anderen aanspreken op hun uitspraken. Er zijn vele wetenschappers die wel eens een uitspraak t.a.v. de beleidsvoorbereiding en het CPB gedaan hebben. Zij hebben de zaak nimmer aanhangig gemaakt via de daartoe beschikbare officiele kanalen. Hou ze aan hun woord en verantwoordelijkheid.
Het zijn maar een paar suggesties, en ongetwijfeld juridisch niet de meest briljante.


Noot
Gevoeglijk vergetend dat Keynes nooit hoogleraar was, en dat ik mijn analyse graag wil gebruiken om te promoveren, en vervolgens naar een gepaste aanstelling als hoogleraar te solliciteren. Je vraagt je af of leden van de Centrale Raad wel kunnen nadenken, en of ze ooit een boek lezen.