[Punt 3 uit Het Vervolg]

3.     Andere oneigenlijke middelen. D:

a.     vermijdt en verbiedt de gedachtenwisseling,
b.     poogt te intimideren met machtsmiddelen uit de ambtelijke hiërarchie,
c.     weerhoudt publicaties.
 

3a.     Toen in januari 1990 geen vertrouwenwekkende maatregelen werden genomen, en juist het tegendeel daarvan, was daar, ipso facto, een empirische constatering van "Public Choice" verstarring in de economische beleidsvoorbereiding. Voor de goede orde: mijn opleiding en functie kwalificeren tot het doen van dergelijke statistische observaties. De kwestie is verder met open vizier gebracht en met argumenten onderbouwd.

Een (K)WEK over mijn artikel over de werkloosheid en het advies tot een parlementaire enquête is niet gehouden. Een brief van Den Hartog van 3 mei 1991 verbiedt gebruik in de pauze van kamer 328 om ECOZOEK presentaties te oefenen, expliciet vermeldend dat D bezwaar heeft tegen de inhoud. (Zie het citaat onder, punt p12.) Mijn kritiek op de "welvaartscirkel", in het concept van de lange termijn studie, (218) is niet besproken. Als ik nu een malloot was, net komen aanstormen uit de Scheveningse bosjes, ... misschien. Maar het is de ervaren collega, die al heel wat lange termijn paden gezien heeft, en die in een onvriendelijk FPB toch niet enige kennis wordt onthouden.

Het kàn toch niet dat D de inbreng van een collega zo behandelt - en helemaal niet wanneer men in 1989 bij het grote publiek een claim van wetenschappelijkheid indient.

3b.     De directeur heeft tegenover mij over het bureau gesteld:

"dit is een militaire organisatie".
Een onderdirecteur noemde me een "knecht".

Meer controleerbaar schrijft de directeur in een brief van 10 april 1990:

"De prioriteitenstelling die dus nodig is, en waarbij de taakvervulling van het CPB als geheel centraal staat, komt veelal zonder problemen tussen medewerker en chef tot stand. In het geval echter een verschil van mening blijft bestaan tussen medewerker en chef dan is het uiteindelijk aan de chef om prioriteiten te stellen. Eenzelfde bevoegdheid om beslissingen te nemen heeft de chef ook voor de interpretatie van een taakomschrijving en de daarbij behorende prioriteiten en tijdsbesteding."
De directeur formuleert voor de relatie chef-medewerker een geheel eigen beleid dat haaks staat op het FIF en de EZ bezwaarschriften procedure. De directeur beschrijft de relatie chef-medewerker als die in een leger, met de chef als opperbevelhebber en staatshoofd. Volgens de directeur heeft de chef het laatste woord, volgens het FIF beschikt de wetenschappelijk medewerker over een bepaalde zelfstandigheid, en volgens de regeling bezwaarschriften zijn er wel degelijk mogelijkheden van beroep. De mening van D dat geen enkele chef vergissingen kan maken, en dat men altijd de chef gelijk zal geven, is onhoudbaar. (219)
3c. Voor publicaties is er geen van D onafhankelijke redactie. Voor publicaties op naam van de auteur hanteert D een verborgen criterium van "commitment van het CPB". D heeft publicatiegang van een artikel tegengehouden. Dit laatste bespreek ik apart.
 
 


218  CPB, Scanning the future" SDU 1992 p47; Cool , "A critical rejection of my colleagues’ so-called ‘prosperity circle", CPB interne notitie 91/III/21; Cool, "Definition & Reality", MMP&R 1992 p251

219  (a) De chef had in najaar 1989 de normale dubbele periodiek voorgesteld: die D echter heeft onthouden. (b) Het is wonderlijk dat de rechtbank de visie van de directeur accordeert en zelfs prijzend citeert. Eventueel kan de rechtbank menen dat de directeur per ongeluk geen vermelding maakt van FIF en bezwaarschriftenprocedures, omdat deze ‘vanzelfsprekend’ zijn. Maar dan is de brief van de directeur vaag. Dan is onduidelijk wat de rechtbank prijst - en dan is de betreffende passage in de brief - en de daaraan verbonden conclusie - te vernietigen. Ik heb overigens niet zo'n behoefte aan het overdoen van de discussie over Befehl ist Befehl waar het mij gaat om Galileïvoor de paus. Ik ben ook geen ‘whistleblower’ maar een gebreidelde wetenschapper.


 Verder      Terug     Bezwaar     Begin van de brief          Begin van het boek          Afkortingen