Informatiestromen

 
De nadruk heeft voortdurend gelegen op het contact met de Dienstcommissie (DC). Daarbij is benadrukt dat er geen sprake is van een ‘individueel’ geval. De DC kan zich immers niet met individuele gevallen bezighouden. Evenwel, waar de directie (D) arbeidsrechtelijke middelen inzet, lijkt helaas wel sprake van een individueel geval. De DC was bereid, maar D niet, om te denken aan een Commissie van Goede Diensten.

Ik heb mij reeds eerder rechtstreeks tot de verzamelde collega’s gericht. Ten eerste met een opiniepeiling naar het publicatiebeleid. Ik had de DC verzocht die peiling te doen, maar dat wilde de DC niet, ook al waren er meer mensen die wel veranderingen in het publicatiebeleid wilden. Ten tweede heb ik gesproken op de algemene personeelsvergadering (APV) van 1991. Daar bleek weinig begrip te bestaan. Het verslag van die bijeenkomst geeft mijn betoog verkeerd weer. Ten derde heb ik op 11/7/91 een briefje rondgestuurd bij mijn ontslag. Ten vierde heb ik op de laatste werkdag een uitvoeriger toelichting als interne notitie ingediend, die evenwel door D is tegengehouden. De DC heeft deze notitie ter inzage gelegd en daartoe tevens een briefje laten rondgaan. Ten vijfde heb ik de APV van 1992 een brief gezonden.

Daarnaast heb ik spaarzaam wel eens op individuele basis met enkelen van jullie gesproken. Terughoudendheid was om twee redenen gewenst. Ten eerste omdat D arbeidsrechtelijke middelen gebruikte. Dit belast iedere discussie omdat naaste collega’s eerder getuigen zijn geworden dan eventuele mede-actoren t.a.v. de wetenschappelijke ethiek. Ten tweede omdat bezwarenprocedures termijnen stellen en ontwikkelingen zo sneller kunnen gaan dan anderen bereid zijn om mee te denken. In verkennend contact ontmoette ik veel onbegrip. Soms ontmoette ik ook teveel begrip. Een nog op het bureau werkende collega, aan wie ik beloofd heb zijn naam niet aan anderen te noemen, heeft tegenover mij spontaan gezegd in het verleden ook te zijn geconfronteerd met wat hij als intimidatie beschouwde - en hij ziet zich daarvoor gezwicht. Ik heb met deze collega niet alle argumenten doorgenomen want hij wil het verleden het verleden laten. Mijn bezwaar t.a.v. de huidige directie beperkt zich daarbij strikt tot het gebeuren in mijn casus. Ik kan niet hardmaken wat ik van anderen slechts gehoord heb, hoezeer ik hen ook vertrouw.

De DC beschikt dus over stukken. Daarnaast zijn er de processtukken. Algemene argumenten, d.w.z. algemeen ten aanzien van mijn macro-economische synthese en niet direct de onderhavige casus betreffende, zijn gegeven in enkele interne notities. Relevant is ook mijn boek uit 1992 dat een en ander bundelt.

Een belangrijke considerans is dat de meeste archiefstukken van mijn hand onder moeilijke omstandigheden en grote tijdsdruk geschreven zijn. Er waren de gewone werkzaamheden van een zware lange termijn studie, de noodzaak het vakgebied bij te houden, het uitwerken van de wetenschappelijke onderbouwing aan de achterliggende analyse, de vervelende juridische last, het solliciteren, later het inwerken in tijdelijke betrekkingen, de relatie tot de politiek, etc. etc. In het begin ontbrak juridische bijstand. Gezien de beschikbare middelen is de juridische steun altijd beperkt geweest. Ten eerste was het beperkt tot het arbeidsrechtelijk vlak waarop D zich meende te moeten begeven, ten tweede was het gezien de middelen ook daarin beperkt. De zaak had niet bestaan wanneer niet vanaf het begin het karakter vaststond, en de reële mogelijkheid van een parlementair onderzoek bestond, maar dit veroorzaakte een veel grotere documentatielast.


 Verder         Begin van de brief          Begin van het boek          Afkortingen